Hond naar Noorwegen
Geschreven door Réka Incze op vrijdag 23 maart 2001 om 17:59

Hoi Truus,
het is een beetje ingewikkeld, dus je moet een paar (3-4) maanden van te voren beginnen. Maar laat je vooral niet afschrikken. Ik ben samen met mijn vriend en onze alaskan malamute (een soort sledehond) Móka vorig jaar in Noorwegen geweest en het is zo goed bevallen, dat we dit jaar ook die kant uit gaan - met z´n driën natuurlijk!
Ten eerste begin je met informatie aanvragen bij de Noorse ambassade. Zij sturen je de nodige adressen van de instellingen die je moet aanschrijven.
Je hond moet in elk geval ouder zij dan zes maanden, getatoeërd of gechipt (moet te identificeren zijn) en moet ingeënt zijn tegen hondeziekte, leptospirozis en hondsdolheid. Die eerste twee zitten in de cocktailprik (inenting) die je hond elk jaar moet krijgen en de meeste honden worden ook ingeënt tegen rabiës(hondsdolheid) tegenwoordig. Mocht dat niet het geval zijn, begin daar maar alvast mee bij je dierenarts. Hij kan je hond ook chippen als dat nodig is.
Het gaat er om dat je hond getest moet worden of hij inderdaad antilichamen tegen rabiës heeft - en dus deze ziekte niet per ongeluk toch meedraagt naar Noorwegen. Voor dit onderzoek moet je bij je dierenarts bloed laten prikken van je hond en dat laten opsturen naar België of Duistland waar een van de door Noorwegen erkende onderzoeksinstituten zijn. Een beetje dierenarts weet inmiddels hoe dit in zijn werk gaat, en het infopakket van de ambassade (weliswaar in het Engels) is ook redelijk duidelijk.
Als alles goed gaat, krijg je binnen een paar weken een bewijs van dat Belgische/Duitsche instituut dat je hond genoeg antilichamen heeft. (Mocht dat niet het geval zijn, dan kan hij opnieuw worden ingeënt en begint alles opnieuw). Dit stuur je op naar de Noorse ministerie van Landbouw, geloof ik (adres krijg je van de ambassade), die op zijn beurt je een importvergunning terugstuurt, waarin staat dat je hond het land binnen mag.
Van de ambassade krijg je ook een formulier die max.tien dagen voor vertrek ingevuld moet worden door je dierenarts, waaruit blijkt dat je hond de andere twee entigen ook gehad heeft en dat hij behandeld geweest is tegen lintwormen (kan de dierearts gelijk doen). Met deze formulier en de importvergunning mag je met je hond Noorwegen binnen.
Wij zijn ook met de auto geweest en van Hirtshals naar Kristiansand gevaren met de veerboot. Als je aankomt in Noorwegen dan moet je naar de douanekantoor gaan, of in de rij "goods to declare" staan met je auto bij de grensovergang, als je net van de boot komt. Bij ons was alles in een paar minuten geregeld.
Je hebt trouwens de verplichting om je hond max. tien dagen na aankomst in Noorwegen nog een keer te laten behandelen tegen lintwormen. Elke Noorse dierenarts kan dit voor je doen, maar schrik niet van de prijzen, het kan je zo honderd piek kosten. Overigens heb ik nog nooit van gehoord dat iemand dat bij vertrek gaat controleren. Maar ja, je weet het nooit. We hebben het ook maar gedaan.
Ik weet dat het nogal ingewikkeld klinkt, maar wees getroost door het feit dat je die hele proceduremaar een keer moet doorlopen. Als je hond eenmaal het bewijs van ´rabiës-vrij´ heeft en je daarna de enting jaarlijks herhaalt, dan hoef je niet opnieuw zo´n onderzoek laten doen. Bovendien mag je hond dan ook naar Zweden. (De procedure daar is ongeveer hetzelfde, alleen moet je daar voor de importvergunning ook nog eens honderd piek betalen).
Wat het je precies gaat kosten, hangt er van af of je de entigen en het laten chippen ook nog moet doen of niet. Er zitten natuurlijk een aantal diereantsbezoeken aan vast die allemaal geld kosten. Voor het laten prikken van bloed, de bloedtest en de wormkuur heb ik ongeveer honderdvijftig gulden betaald. Maar ik tel hier de kosten van de dierenarts niet bij, want dat is verschillend per arts/regio.
Als je in de zomer gaat, hou rekening mee dat Noorwegen lang niet zo hondvriendelijk is als Nederland, d.w.z. je mag niet overal met je hond mee naar binnen, zolas hier. En als je hem achterlaat in de auto, dan kan ie het vreselijk warm krijgen door de zon. Wij waren voornamelijk aan het kamperen, dus dat was geen probleem. Maar denk je aan een dagje Oslo of zoiets, dan moet je rekening mee houden, dat je geen muzea of openbare gebouwen binnen mag en ook geen winkels meestal (het blijft dus bij de mooie parken, de haven en het verdedigingsfort aan de kust, daar mag hij wel naartoe). Restaurants zijn ook taboe, behalve als ze een terrasje hebben. Maar buiten in de natuur is het echt geweldig om samen met je hond op pad te gaan en te kamperen. Met campings hebben we nooit problemen gehad. O ja, hij moet wel aangelijd blijven, want de Noren hebben zo ongeveer overal schapen en de boeren hebben het recht om een hond die de schapen achterna gaat af te knallen. Wees dus gewaarschuwd!