Imposant lijste bezienswaardigheden, Ben. En dat in 24 dagen. Minder dan eenderde hoop ik binnenkort te gaan zien....

Mark.

Geen 24 maar 38 dagen! Ja ik weet het, het lijkt veel...
De dia's zijn vreselijk mooi geworden. Het zijn er ruim 800 dus ik zal de komende avonden vullen met het inramen, selecteren, scannen, Photoshoppen en het bouwen van een website waarin de mooiste afbeeldingen worden gepresenteerd.

Kamperen op Noorse campings kost ons (twee persoonen in een tent) gemiddeld 100 NOK (komt overeen met ongeveer € 12) per nacht. We hebben vroeger ook wel voor 50 NOK gestaan, maar er zijn ook campings voor 120 NOK.
Wildkamperen kost uiteraard niets. Onze ervaring is dat het in het zuiden van Noorwegen (onder de lijn Bergen Oslo) wat moeilijker is om een plekje te vinden. Er is relatief meer bebouwing langs de smallere weggetjes.
Helaas voor ons hebben we alle kosten die we hebben bespaard door 24 nachten wild te kamperen toch uitgegeven door de 3 overnachtingen in Trollheimshytta (een bemande berghut in Trollheimen). Het is 8 uur lopen van Gjevilvasshytta naar Trollheimshytta. We hadden ons tentje bij de rivier in de buurt van de hut opgezet. Een kampvuur hield de meeste steekbeesten wal op afstand, maar 's avonds kwamen er honderden knutjes door het tentgaas naar binnen (we hebben een klein tentje voor meerdaagse trektochten en een grotere voor het gewone kamperen), waardoor we genoodzaakt werden om een slaapplaats in de fantastische berghut te zoeken. Dat werd dus overnachting 1 in een bemande berghut. Geweldig personeel overigens. De volgende dag probeerden we over Trollhetta naar Jøldalshytta te lopen. Trollhetta (de Trollenhoed) heeft 3 bergpieken die volgens de kaart in 8 uur te beklimmen zijn. Pas na een zeer steile beklimming van 5 uur waren we over de eerste berg heen.
Aanrader: Ga je ooit wandelen in Trollheimen, loop dan van Jøldalshytta naar Trollheimshytta en NIET andersom. Tijdens het afdalen richting de volgende berg, trok er heel snel een zeer dichte mist over ons heen. Bovendien regende het al een tijdje en we hadden het koud gekregen door de wind. De laatste rode T stond voor een groot ijsveld dat we moesten oversteken. Door de dichte mist hadden we nog geen 2 meter zicht. De mist ging als het ware over in de sneeuw. Je zag geen horizon meer. We durfden niet verder en mijn vrouw had het erg koud. Op de kaart zag ik dat het ijsveld rechts van ons met een diepe afgrond in een bergmeer eindigde. Ik heb het tentje opgezet op een stukje vlakke rots, een slaapmat opgeblazen en mijn vrouw in mijn slaapzak gehesen en ik ben er zelf ook maar bij gaan zitten. Plotseling hoorden we hulpgeroep, dus ik weer naar buiten. Even later heb ik 5 Amerikanen met geluidssignalen geholpen het ijsveld toch over te steken (zij staken op kompasnaald over). Omdat het voor ons niet slim was om door te gaan (die andere 2 bergen zijn ook erg steil en de volgende hut was nog 5 uur verder), besloten we om met de zeer behulpzame Amerikanen (uit Minnesota) terug te gaan naar Trollheimshytta. Na 11 en een half uur lopen kwamen we terug bij de hut. Daar volgde overnachting nummer 2. We waren afgepeigerd, dus besloten we (de Amerikanen ook, we raakten er mee bevriend), om de volgende dag geheel als rustdag te nemen. "My knees feel like toast". Het regende de volgende dag de hele dag dus dat kwam goed uit. Van blaadjes, dennentakjes en allerlei kleine natuurvoorwerpjes maakten we legertjes voor een zelfgemaakt Risk spel (Europa). Deze Amerikanen weten veel van Europa, ze konden zelfs de kaart uit het hoofd tekenen. Maar daar kwam inmiddels dus wel overnachting nummer 3 bij. Inclusief ontbijt, lunchpakketje en avondeten kwam dat ons te staan op 2750 NOK. Het was een onvergetelijke belevenis, vooral ook omdat we nog terug moesten lopen naar Gjevilvasshytta, waar onze auto geparkeerd stond. Via Vassendsætra langs het meer terugwandelen, kostte ons nog eens 11 uur. Mijn knieen zijn dus een beetje overbelast. Als ik de trap af loop, thuis en op mijn werk, dan gaat dat niet zo snel. Ik overweeg een bezoek aan een fysiotherapeut. Ha, ik ben bijna 35 jaar, maar ja.
De afstanden tussen de hutten in Trollheimen zijn wat groter dan in de meeste andere wandelgebieden. Kijk goed op de stafkaart en bepaal je route zo dat je de steile bergwanden moet afdalen in plaats van beklimmen.

Ben

P.S. Voor wildkamperen kun je beter geen katoenen Stormvogel van De Waard meenemen. Als katoen nat wordt, wordt het nog zwaarder dan het al is. Bijvoorbeeld een lichtgewicht nylon tunneltent is daarvoor geschikter. Helemaal als je het gewicht over twee rugzakken kunt verdelen.

In N worden wandelroutes niet met verkeersborden aangegeven. In plaats daarvan heeft Den Norske Turistforening (zeg maar de Noorse VVV) op enige afstand van elkaar met rode verf de letter T op rots of kei geverfd. Ook de ongebaande paden zijn op deze manier gemarkeerd. De T staat voor "Toerist", maar ook voor "Trol"...
Wandelroutes worden ook met zogenaamde steenmannetjes aangegeven. Een steenman is een soms flinke stapel platte stenen. Ook in de mist kun je dan nog de routemarkering volgen. Zeker in Trollheimen was dat erg handig voor ons.

We hadden twee tenten mee op vakantie. Een nylon tunneltent met muggengaas dat alle steekmonsters tegenhoudt en een kleiner trekkerstentje, een koepeltentje, gekocht op www.marktplaats.nl
Dit kleinere tentje heeft een ventilatie-opening bovenin met gaas. De gaatjes hierin waren helaas groot genoeg voor de knutjes. Steekmuggen kwamen er niet door.

hoi Kel, kijk eens op romsdal.com daar heb je alle mogelijkheden van wandelen en fietsen etc op een (noorse) pagina

Ik woon in Åndalsnes, en dit zijn mooie wandelmogelijkheden. Laat wel iemand weten waar je zit als je alleen gaat!