Fridtjof Nansen - geboren op 10 oktober 1861 in Oslo - heeft een zeer gevarieerd leven en carriere gehad.
Zijn carriere begon met een proefschrift over de opbouw van het centrale zenuwstelsel in 1888 die zijn tijd ver vooruit was en welke invloed heeft gehad op de huidige theoriën over het zenuwstelsel.
In 1888 reisde hij per ski dwars over Groenland. Dit ging niet zonder gevaren en problemen: de expeditie die uit Ijsland vertrok in boten bleef voor de oostkust van Groenland vastzitten in het ijs en dreef ver naar het zuiden af. Ter nauwernood lukte het tenslotte om land te bereiken op 61°38' van waaruit verder naar het noorden gereisd werd. Na een zware tocht werd op 29 september de westkust van Groenland bereikt. De laatste boot was toen echter al vertrokken en ze zaten hier vast tot mei 1889.
Om de theorie van H. Mohn te bewijzen dat het poolijs van Siberië over de poolzee naar Groenland drijft, stelde Nansen voor om met een speciaal vaartuig met het ijs mee te drijven en zo mogelijk de noordpool te passeren. Dit project werd - ondanks grote scepsis uit het buitenland - gefinancieerd door de regering, de koning en een groep prive-personen. De Fram-expeditie met de gelijknamige boot begon op 24 juni 1893 in Noorwegen. 22 september 1893 vroor het schip vast voor de Siberische kust op 78°50' Nb en 133°37' Ol. Het schip dreef langzaam met het ijs mee naar het noordwesten. Op 84°4' Nb verliet Nansen samen met Lt. H. Johansen het schip om met behulp van hondesleeën en skies de pool te trachten te bereiken. Op 7 april bereikten ze het tot dan toe meest noordelijke punt ooit door een expeditie bereikt: 86°4'. Terug in Noorwegen werd Nansen ontvangen als nationale held en op zijn tournee door Europa en Amerika werd hij overladen met eerbetonen. De Fram is tegenwoordig te zien in het Frammuseum in Oslo.
Vanaf 1897 was Nansen professor aan de Universiteit in Oslo waar hij speciaal geïnteresseerd was in de oceanografie. Op zijn aanraden werd een internationaal comité opgericht voor systematisch zee-onderzoek. Het doel hiervan was om van de oceanografie een exacte wetenschap te maken, de stromingen in de oceanen in kaart te brengen, de invloed van deze stromingen in kaart te brengen en stromingswetten hiervoor te vinden.
In 1905 - het jaar waarin Noorwegen onafhankelijk wordt na de unie met Zweden - lukt het Nansen om begrip te kweken in het buitenland voor Noorwegen, en hij werkt persoonlijk mee aan de onderhandelingen die gevoerd werden met de Deense prins Carl om koning van Noorwegen te worden. Hierna speelt hij nog een grote rol in een aantal humanitaire zaken. Zo was hij onder andere betrokken bij de repratriëring van krijgsgevangen in 1920 en bij het gevecht tegen de hongersnood in Oekraïne. In 1921 helpt hij 2 miljoen Russische vluchtelingen en in de winter van '21-'22 organiseert hij de uitwisseling van honderden Grieken en Turken.
In 1922 ontving Nansen de Nobelprijs voor de vrede.
Heeft u een opmerking over of
een tip voor deze pagina? Mail de webmaster.
Uw Noorwegen-foto's online?
