Het eigendom dient te voldoen aan dat wat was afgesproken tussen beide partijen. Wat is afgesproken volgt uit de mondelinge en schriftelijke informatie gegeven door de verkoper of zijn vertegenwoordiger bij de verkoop, hieronder valt ook het taxatie- en toestandsrapport, en de staat van de woning op het moment van verkoop.
Wanneer het contract geen verdere beschrijving geeft van de toestand van het eigendom, heeft de wet wat normale eisen opgesteld voor de meeste eigendommen. De wet zegt dat delen van - en functies bij - het eigendom de standaard dienen te hebben die gebruikelijk is voor vergelijkbare eigendommen. Dit geldt zowel voor de kwaliteit van de bouwmaterialen als de uitvoering van de bouw. Het huis dient bijvoorbeeld normaal geïsoleerd te zijn, deuren en ramen dienen heel te zijn en het dak dient dicht te zijn, wanneer dit in overeenstemming is met de standaard die vergelijkbare eigendommen / gebouwen dienen te hebben.
Openbare bepalingen
Het eigendom dient in overeenstemming te zijn met openbare bepalingen, tenzij anders afgesproken. Dit betekent bijvoorbeeld dat de staat van de elektrische installatie en de schoorsteen aan de voorschriften dient te voldoen.
Informatieplicht van de verkoper
De verkoper heeft de plicht informatie te verstrekken aan de koper over alle belangrijke zaken bij het eigendom waar hij zelf kennis van heeft, of zou moeten hebben. Dit is informatie waarvan de koper reden heeft te verwachten deze te ontvangen. Er dient bijvoorbeeld geïnformeerd te worden of er waterlekkage / vocht in de kelder is geweest wanneer dit niet volledig verholpen is. Ook informatie over slechte waterdruk, of openbare of prive plannen in de buurt waarvan de verkoper op de hoogte is, vallen onder de informatieplicht. Wanneer de verkoper verzuimt te informeren over negatieve zaken bij het eigendom, kan dit een gebrek zijn.
De informatie over het eigendom die de verkoper verstrekt dient juist te zijn. Het helpt niet dat de verkoper de informatie naar goed geweten geeft wanneer deze later onjuist blijkt te zijn. De vekoper is niet alleen aansprakelijk voor de zelf gegeven informatie, maar ook voor informatie gegeven door de makelaar of informatie in het taxatie- of toestandsrapport enz. De informatie dient wel van belang te zijn voor de koper. Wanneer de informatie geen invloed zou hebben voor de koop, dit betekent de inhoud van het contract en de prijs, zal het zeer waarschijnlijk niet als gebrek gerekend worden.
Het eigendom dient het toebehoren te hebben wat normaal bij een eigendom meevolgt, bijvoorbeeld vaste zaken zoals kachels, antenne, vaste keukeninrichting en verder dat wat afgesproken wordt. Wanneer men twijfelt of bijvoorbeeld de kledingkast bij de koop inbegrepen is, moet dit nagevraagd worden bij de verkoper / makelaar. Vraag om een schriftelijk antwoord voor er een bod gegeven wordt.
Eigendom verkocht 'as is' of 'zoals bezichtigd'
Tegenwoordig worden de meeste eigendommen verkocht met de clausule 'as is' of 'zoals bezichtigd'. Ook al beperkt zo'n clausule de rechten van de koper, betekent dit niet dat de verkoper geen enkele verantwoordelijkheid meer heeft. De koper zal altijd een vergoeding kunnen eisen voor gebreken die te wijten zijn aan breuk van de informatieplicht van de verkoper. Van hoeveel verantwoordelijkheid de verkoper afstand kan doen, is bij een 'as is'-clausule onzeker.
Onderzoeksplicht van de koper
Er wordt normaal niet meer geëist van de koper dan dat deze het eigendom bezichtigt voor de koop. Nadat het eigendom is overgenomen, dient men echter het eigendom te onderzoeken om te kijken of deze volgens afspraak is opgeleverd. De koper kan niet stellen dat er gebreken zijn wanneer hij van deze op de hoogte was of zou moeten zijn toen het contract werd aangegaan.